Inventis Midnightsun marathon 2011, een grensverleggend avontuur

Na een voorbereiding met vallen en opstaan was het zover, de dag van de waarheid kwam er aan! De lopers van Inventis hadden er alles aan gedaan om zich klaar te stomen voor de sportieve uitdaging van hun leven, een marathon, een halve marathon of 10km lopen. Op 23 juni 2011 om 6u50 werd er verzameld aan het Inventis kantoor om samen naar het hoge noorden af te reizen.

Dag 1 Houthalen - Tromsø

De koffers waren gepakt, iedereen was door de stress meer dan op tijd op de afspraak waardoor de reis op tijd aangevat kon worden. De rit naar Zaventem verliep ondanks het voorspelde fileleed meer dan vlot zodat we ruim op tijd op de luchthaven arriveerden. Inchecken voor de vlucht naar Oslo en al vlug zaten we met onze hoofden in de wolken. Tijdens de vlucht maakten we onze geek reputatie voor de eerste keer waar, een nooit geziene it-infrastructuur werd ontplooid, iphones, ipads en laptops overal waar we konden kijken, het was duidelijk dat er een it-bedrijf op reis was. In Oslo repten we ons naar de gate voor de vlucht naar Tromsø in het hoge noorden van Noorwegen.

In Tromsø aangekomen

Eenmaal geland in Tromsø was het duidelijk dat dit geen toeristische topbestemming was, de grootte van de luchthaven deed vermoeden dat er geen duizenden toeristen per dag voet aan land zetten in het Parijs van het noorden. Nadat we de bagage in het hotel gedropt hadden was het tijd om een hapje te eten, iedereen was immers uitgehongerd. Het pizzabuffet bij pepe's pizza zal niet de beste sportvoeding zijn maar het smaakte des te meer. Hier ondervonden we voor de eerste keer dat wanneer de Noren een grote frisdrank op de kaart hebben staan dat dit ook effectief groot is! 80cl cola is de moeite.

Op naar de top

Na het eten ging het gezelschap richting kabelbaan om met een beetje hulp naar een plateau te gaan waar we konden genieten van een prachtig uitzicht over de stad. Hier merkten we voor de eerste keer dat de zon nog lang niet van plan was om te gaan slapen, over een tijdspanne van enkele uren verandert de zon nauwelijks van plaats. Na een toch wel pittige wandeling naar een nog hoger gelegen punt was het tijd om de naar beneden te gaan. Onder aan de kabelbaan bleek toevallig een bekende te staan, een sympathieke buschauffeur uit Maasmechelen trakteerde ons op een fris Belgisch flesje bier. Terug op hotel werden ondanks het ontbreken van de duisternis de ogen toch zwaar en was het tijd om te gaan slapen.

Dag 2 Tromsø verkennen

Na een deugddoend ontbijt trokken we de stad in om Tromsø te verkennen. De weergoden waren het inventisteam goed gezind en we kregen een van de beste dagen van het jaar in Tromso, zon en een graad of 15 is volop zomer boven de poolcirkel. Een wandeling door het idyllische stadscentrum en een terrasje in de zomerzon zorgde al snel voor een echte vakantiesfeer.

Rondje rond Tromsø-eiland

's avonds stapten de zeebonken onder ons in een rubberboot om de omgeving rond het eiland van Tromso te verkennen. Van op een boot krijg je direct een ander zicht op de stad en lijken de bruggen nog indrukwekkender. Onderweg bezochten we ondermeer de plaats waar het Duitse slagschip de Tirpitz met man en macht vergaan is tijdens de tweede wereldoorlog. Van bootje varen krijg je honger blijkbaar, het was dan ook hoog tijd om een hapje te gaan eten in de Pasta Fabrik, een portie pasta om op krachten te komen. Na het eten werd er nog een pintje gedronken en was het tijd om te gaan slapen om de volgende dag fris te zijn voor de grote dag.

Dag 3 De dag van de waarheid

Op zaterdag was het zover, waar iedereen maanden naar had uitgekeken ging gebeuren. Al vanaf ‘s morgens hing er een gezonde spanning in de lucht, de zenuwen waren duidelijk aanwezig. Op deze dag stond alles in het teken van de wedstrijd die avond. Overal zag je mensen water drinken, energierepen eten en hun loopuitrusting in orde brengen. In de namiddag stonden werd de groep in 2 gedeeld, zij die platte rust in acht namen en zij die een begeleide rondrit in de omgeving van Tromso gingen doen. Tijdens de rondrit was het genieten van de natuurpracht en de gids wist iedereen te boeien met interessante weetjes over de streek. Ondertussen werd er op het hotel gerust, gegeten en gedronken om volledig opgeladen aan de start te komen.

La moment suprême

Om 19u had Kim de eer om als eerste het beste van zichzelf te geven in de 10km wedstrijd. De eerste 6 kilometer verliepen volgens schema maar daarna was het doorbijten geblazen. Na 01:43:37.28 bereikte Kim moe maar voldaan de eindmeet. Chapeau! Terwijl Kim de wedstrijd van z’n leven liep steeg de spanning bij de marathonlopers naar ongekende hoogte. De drankgordels werden gevuld, tepels afgeplakt, veters goed gestrikt en nog enkele bezoekjes aan het toilet. Om 20u30 weerklonk het startschot en weg waren we voor een tocht van 42km en 195 meter. Nog voor de eerste kilometer gelopen was lagen de energierepen van Jente al op de grond, dan maar verder zonder lunchpakket! Nadat we de eerste keer de Tromsø bridge passeerden was het duidelijk dat Wim met enige ambitie gestart was, hij legde er meteen een stevig tempo op en de rest was aangewezen op achtervolgen. Stijn, Dirk, Dieter en Tom vonden nog even de tijd en de adem om een polonaise te doen voor de camera, de sfeer zat er duidelijk nog in. Stijn en Dirk, de geblesseerde lopers hielden het zoals gepland na enkele kilometers voor bekeken, meer zat er helaas niet in. De rest zette zijn calvarietocht verder. Naarmate de kilometers vorderde begon hier en daar het licht al uit te gaan. De kaap van de halve marathon ronde iedereen zonder problemen, maar een marathon begint pas na kilometer 30 wordt gezegd en inderdaad dat hebben we aan de lijve mogen ondervinden. Iedereen heeft zowel witte als zwarte sneeuw gezien, tijdens de laatste kilometers werd de uithouding van iedereen op de proef gesteld zowel mentaal als fysiek. De coach wist als eerste de finish te bereiken, Jente, Wim en Bjorn volgden niet veel later. Jan, zorgde voor de verrassing van de dag, hij was omwille van blessures eigenlijk niet van plan om de marathon te lopen maar zijn doorzettingsvermogen, karakter en trots dreven hem tot het uiterste. Opgeven staat niet in het woordenboek van de Inventis runners en daarom liepen Jan, Tom en Dieter de ziel uit hun lijf en bereikten ook zij de finish! Ondertussen was het ook de beurt aan Bart, Leen en Niki om aan hun uitdaging te beginnen, de start van de halve marathon werd om 22u30 gegeven. Het parcours van de halve marathon liep samen met het 2de deel van de marathon dus kwamen de lopers elkaar tegen, ideaal om elkaar wat te motiveren. De halve marathon lopers spaarden zichzelf niet en zette allemaal een puike prestatie neer. Bart kon nog net Leen achter zich houden met 1 luttele seconde en even later kwam Niki ook voldaan over de meet.

Na de wedstrijd werd er nog druk nagekaart onder de middernachtzon, iedereen was uitgeput maar niemand kon direct de slaap vatten, de adrenaline was nog niet helemaal uitgewerkt. Een marathon lopen geeft een kick!

Dag 4 Een pijnlijke terugreis

De dag na de marathon ontsnapte niemand aan pijnlijke spieren, pezen en gewrichten. De Inventis runners leken wel een groep bejaarden. Trappen werden zeer voorzichtig of zelfs achterstevoren genomen, gaan zitten en weer opstaan bleek telkens een pijnlijke uitdaging. Nagenieten was niet het juiste woord om the day after te omschrijven. Om 11U30 deden we voor de laatste keer de deur van het AMI hotel achter dicht en strompelden we naar de bushalte, het begin van een lange reis naar huis. 3 vluchten en een autorit later was iedereen rond 0u30 terug thuis.

Chapeau voor iedereen

Iedereen heeft meer dan het beste van zichzelf gegeven en dat verdient een pluim. Iedereen heeft zijn persoonlijke grenzen verlegd door 8 maanden lang te trainen en naar de Midnight sun marathon toe te leven. De wedstrijd zelf was de kers op de taart maar de voorbereiding was mogelijk zowel fysiek als mentaal nog zwaarder dan de wedstrijd zelf. Ook chapeau voor al onze supporters, bedankt om ons een hart onder de riem te steken!